Haastrecht

Miró

De plek is niet toevallig gekozen. Ingeklemd tussen twee rivieren en zelf ook weer doorsneden door een kleinere watergang. De landelijke schoonheid van dit gebied nodigde de opdrachtgevers uit om een bestaande bungalow langs de Vlist uit de jaren ’60 te kopen en rigoureus te verbouwen.


In het oorspronkelijk ontwerp was de woning klein en donker. De slaapkamer en de woonkamer waren naar het noorden toe gesitueerd. Met behoud van de fundering en buitenmuren is tijdens de verbouwing een nieuwe staalconstructie aangebracht. De nieuwe vloer van beton werd in het nieuwe ontwerp lager aangelegd waardoor het huis 40 cm hoger werd. Na de metamorfose ligt de woning naar het zuiden toe. Het voelt er nu royaal en licht aan door de toepassing van zichtlijnen en veel glas.

De zwarte kleur en de glans van de golfplaten aan de buitenkant van de villa laten een mooi lichtspel zien. De binnenzijde van de woning is ook zwart en wit gehouden zodat het interieur geïnspireerd op de Spaanse kunstenaar Miro de woning kan complementeren. Miro staat bekend om het gebruik van de basiskleuren rood, geel en blauw. De schuifdeur, uitgevoerd in de kleur rood,  levert ruimte op in de relatief kleine woning. 

Haastrecht

villa haastrecht


Omschrijving           verbouwing bestaande woning

Status                        opgeleverd 2003 (oorspronkelijke bouw 1974)

Omgeving                 bungalowwijk

Oppervlakte             135 m² vloeroppervlak, 685 m² kavel

Woonlagen               1

Woonruimten           woonkamer, 2 slaapkamers, tuinkamer, keuken, badkamer

Materiaal                  gevelbekleding zwart aluminium golfplaat, verzinkt stalen 

                                    beplating rond kozijn, epoxy badkamer elementen

Bijzonder                  hergebruik jaren ‘70 bungalow

 

De opdracht betrof de verbouwing van een bestaande woning. Een Charles Eames-stoel en de voorliefde voor de Spaanse kubistische schilder Joan Miró bij de opdrachtgevers vormden de inspiratie voor het ontwerp. Door het verlagen van de vloer is binnen het bestaande volume veertig centimeter extra verdiepinghoogte gecreëerd. De bakstenen muren zijn voorzien van een zwarte golfplaten bekleding, zodat er warmte-isolatie kon worden gerealiseerd. Bij de oorspronkelijke woning grensden de slaapkamers aan de tuin op de zuidzijde. Nu is hier de woonkamer gesitueerd en zijn de kleine ramen vervangen door grote glazen schuifpuien. Daartoe is een nieuwe staalconstructie toegevoegd. In het interieur is verder houtskeletbouw toegepast. Door lange zichtlijnen lijkt de relatief compacte woning groter.

 

De badkamer is speciaal vervaardigd uit epoxy door Vincent de Rijk. Een semidoorzichtige wand bij de badkamer zorgt voor een schaduwspel. De voordeur is uitgevoerd als glazen schuifdeur, waardoor een extra brede en gastvrije entree is ontstaan. De verwijzing naar Miró ligt vooral in het specifieke kleurgebruik: in een zwarte achtergrond zijn enkele kleuraccenten aangebracht, zoals een rode kunststof schuifdeur en een keukeneiland.